Jakie wartości przyświecają mi w pracy z dziećmi i rodzinami
W pracy z dziećmi i ich rodzinami ważne jest dla mnie holistyczne spojrzenie na sytuację i trafne dopasowanie pomocy psychologicznej do typu trudności czy wyzwania stojącego przed rodziną. W pracy z dziećmi często skupiam się na włączaniu ich zainteresowań do procesu wsparcia psychologicznego oraz wykorzystywaniu zabawy jako „pomostu” między światem dziecka a światem dorosłych. Zabawa stanowi dla mnie również ważną formę ekspresji i regulacji emocji, szczególnie w atmosferze akceptacji i poczucia bezpieczeństwa. W swojej pracy wykorzystuję m.in. założenia Porozumienia bez Przemocy, a także metody wsparcia psychologicznego oparte na stopniowym mierzeniu się z lękiem, pracy z wykorzystaniem metafory, zabawy i twórczości plastycznej oraz technik poznawczych i behawioralnych, wspierających rozwój adaptacyjnych sposobów radzenia sobie z trudnościami.
Co najbardziej cenię w relacji z małymi pacjentami
W relacji z małymi pacjentami najbardziej cenię autentyczność, zaufanie i możliwość budowania bezpiecznej przestrzeni, w której dziecko może być sobą i swobodnie wyrażać swoje emocje oraz potrzeby. Ważne jest dla mnie uważne podążanie za dzieckiem, dostrzeganie jego indywidualnych potrzeb i zasobów oraz wspieranie go w odkrywaniu własnych możliwości. Szczególnie cenię te momenty, kiedy dziecko zaczyna czuć się bezpiecznie, otwiera się i z czasem samo dostrzega, że ma wpływ na to, co się z nim dzieje.
W zakresie terapii mogę pomóc Twojemu dziecku w:
radzeniu sobie z lękiem, obniżonym nastrojem i objawami depresyjnymi,
budowaniu poczucia własnej wartości i radzeniu sobie z perfekcjonizmem,
rozpoznawaniu, wyrażaniu i regulowaniu emocji, w tym złości,
radzeniu sobie z kryzysami i trudnościami rozwojowymi,
trudnościach w relacjach z rówieśnikami i bliskimi,
radzeniu sobie z bezsennością i trudnościami ze snem,
objawach psychosomatycznych, takich jak nawracające bóle i dolegliwości, którym nie towarzyszy wyraźna przyczyna medyczna,
przeżywaniu żałoby i straty,
rozwijaniu bardziej adaptacyjnych sposobów radzenia sobie z trudnymi sytuacjami.
Specjalizuję się w pracy z dziećmi z:
ADHD i trudnościami związanymi z regulacją uwagi i emocji,
zaburzeniami ze spektrum autyzmu,
trudnościami emocjonalnymi i lękowymi,
obniżoną samooceną i nadmiernym perfekcjonizmem,
trudnościami w relacjach rówieśniczych i rodzinnych,
trudnościami w wyrażaniu i regulowaniu złości,
doświadczającymi kryzysów rozwojowych i sytuacji związanych ze stratą lub żałobą,
objawami psychosomatycznymi i trudnościami ze snem.
Z jakimi wyzwaniami rodzicielskimi najczęściej pomagam
Wspieram rodziców w budowaniu bezpiecznej i wspierającej relacji z dzieckiem, stawianiu zdrowych granic oraz lepszym rozumieniu jego emocji i potrzeb. Pomagam również w tworzeniu środowiska, które wspiera dziecko z ADHD lub w spektrum autyzmu, a także w radzeniu sobie ze stresem, bezradnością i lękiem związanym z rodzicielstwem.
Techniki terapeutyczne, w których się specjalizuję
- elementy podejścia Porozumienia bez Przemocy,
- techniki poznawczo-behawioralne wspierające rozwój adaptacyjnych sposobów radzenia sobie,
- stopniowe mierzenie się z lękiem,
- praca z wykorzystaniem metafory,
- zabawa jako forma ekspresji i regulacji emocji,
- elementy pracy twórczej i plastycznej,
- zainteresowania dziecka jako ważny element procesu wsparcia.
Jak włączam rodziców/opiekunów w proces terapeutyczny
W procesie wsparcia współpracuję z rodzicami i opiekunami, aby wspólnie wzmacniać dziecko również poza gabinetem. Zakres indywidualnej pracy z dzieckiem oraz współpracy z rodzicami dostosowuję do jego wieku, potrzeb oraz sytuacji całej rodziny.
Film/bajka, którą warto obejrzeć z dzieckiem
Rodzicom i dzieciom, którzy lubią wspólne seanse, polecam film „W głowie się nie mieści”. Obie części tej serii w ciekawy i przystępny sposób pokazują mechanizmy związane z emocjami, myślami i wspomnieniami. 🙂
Co sprawia mi największą radość w pracy z dziećmi
Największą radość w pracy z dziećmi daje mi możliwość obserwowania ich rozwoju i małych, ale ważnych zmian, które pojawiają się w trakcie wspólnej pracy. Cieszą mnie momenty, w których dziecko zaczyna lepiej rozumieć siebie, swoje emocje i potrzeby, nabiera odwagi, odkrywa własne możliwości i stopniowo zaczyna bardziej wierzyć w siebie. Szczególnie ważne są dla mnie również chwile, kiedy w relacji pojawia się zaufanie, swoboda i dziecięca radość — bo wtedy wiem, że udało nam się stworzyć przestrzeń, w której dziecko może czuć się bezpiecznie i być sobą.
Jedno zdanie, które kieruję do rodziców szukających pomocy
“Jeśli Twoje dziecko lub cała rodzina mierzy się z trudnościami lub kryzysem, chętnie Was wesprę, tworząc bezpieczną przestrzeń opartą na zaufaniu, akceptacji i uważności na potrzeby każdego z Was.”